Voorblad


 


Inhoudsopgawe
  • Die Heilige Gees stuur, lei en verbly
  • Kongres 2016
  • Wanted: You at Seminary
  • Waarom ’n Christelike Skool?
  • Die 95 Stellings
  • Die Gelofte van Bloedrivier – 16 Desember 1838
  • Onderwys
  • Vryheid van spraak


Jaargang 26 no 2

Februarie 2017

 

500 Jaar Reformasie

Hierdie jaar is dit 500 jaar gelede dat Martin Luther sy 95 stellings aan ’n kapel in Wittenberg se deur vasgeslaan het. ’n Eenvoudige daad wat die hele Europa verander het; meer as ’n eeu van wrede oorlog tussen Katolieke en Protestante het gevolg. Hierdie gebeurtenis kry al geruime tyd wêreldwyd aandag. Protestante en Katolieke reik na mekaar uit om die foute van die verlede te vergewe. Die huidige pous het (die ‘Lutherse’) Swede besoek om samewerking te bevorder na jare van skeiding, en het die eens-ketterse Luther selfs ’n groot hervormer genoem! In talle lande word konferensies gereël. Selfs die speelgoedvervaardiger Playmobil het ’n Luther-figuur uitgereik (’n topverkoper!).

Is dit werklik nodig om besondere aandag aan die Reformasie te gee? Is die sake wat tóé aangeroer is, nog steeds relevant? Is ons vandag nie almal eintlik aan dieselfde kant nie, met gemeenskaplike vyande soos sekularisasie en die Islam? Wie van ons wil vandag in elk geval nog Luther se geskrifte lees? Wil jy die 95 stellings lees net omdat hulle 500 jaar oud is?

Luther wou nie met die Rooms-Katolieke kerk breek nie, maar haar hervorm. As reaksie daarop het die Rooms-Katolieke Kerk probeer om die Hervormers stil te maak. Uiteindelik het vier groot afdelings van Protestantisme uit die Reformasie na vore gekom: die Lutherse Kerk (Luther), die Gereformeerde Kerk (Johannes Calvyn), die Presbiteriaanse Kerk in Skotland (John Knox) en later die Anglikaanse Kerk (Engeland).

In die hart van die Protestantse Hervorming lê vier basiese vrae: Hoe word ’n persoon gered? Waar lê godsdienstige gesag? Wat is die kerk? Wat is die kern van die Christelike lewe? Uit die beantwoording van hierdie vrae het die “Vyf Solas” ontwikkel (“sola” is die Latynse woord vir “alleen”). Hierdie punte onderskei die Protestantisme duidelik van die Rooms-Katolieke

  • Sola Scriptura – “Skrif alleen”. Die Bybel is die enigste gesag en maatstaf waaraan alle leringe en tradisies van die kerk gemeet moet word.
  • Sola Gratia – “Genade alleen”. Ons word slegs van God se toorn gered deur genade, nie deur enige goeie werke wat ons doen nie. Dit is onverdiende guns.
  • Sola Fide – “Geloof alleen”. Ons word geregverdig deur die geloof in Christus alleen, nie deur die werke van die wet nie.
  • Solus Christus – “In Christus alleen”. Niemand en niks anders as Jesus Christus kan ons red nie.
  • Soli Deo Gloria – “Aan God alleen die eer”. Die heil behoort aan die Here.

Die jaar van die Reformasie vind ook op groot skaal plaas in die aanlyn en gedrukte pers. Martin Luther was self ’n groot leser. So veel soos wat hy self gelees het, so intensief het hy vir ander geskryf. Die boekdrukkuns het hom baie gehelp. Die eerste Protestante was lesers (meer geletterd en belese as hul Roomse eweknieë). Ook die latere Hervormers was goed bekend met sy werk. Om te lees, was ’n radikale daad; jou welsyn het daarvan afgehang. Is dit vandag nog steeds so? Hang my lewe en welsyn af van wat ek lees? Eintlik wel. Protestantisme is by uitstek ’n lees-‘kultuur’. Ons lees die Bybel, liedere, belydenisse en ander geskrifte. Lees ons die Woord met dieselfde intensiteit as die Hervormers? Lees ons individueel én as gesin?

In baie opsigte is die samelewing van vandag dieselfde as dié in die Bybelse tyd, of tydens die Reformasie, soos wat ons lees in Rigters 2: “En toe … staan daar ’n ander geslag ná hulle op wat die HERE en ook die werk wat Hy vir Israel gedoen het, nie geken het nie.” Laat ons daarom aanhou reformeer, want reformasie is nooit verby nie.

Erika de Vries, lidmaat van die Vrye Gereformeerde Kerk Pretoria